Padvinderij & Pannekoek

"en doe dat nog steeds met veel plezier !!!"

Willem

Lid bij Beatrix Brass vanaf:

Instrument: Euphonium

Nadat ik drie jaar lid was geweest van de padvinderij ( Akela wij doen ons best ! ) en de bossen van 't Gooi onveilig had gemaakt...

 zocht ik een nieuwe uitdaging in mijn nog jonge bestaan.

In het voorjaar van 1963 werd ik door een toenmalig vriendje en buurjongetje meegenomen
naar een repetitie van Jong Beatrix in de Maranatha Kerk hoek Minckelersstraat -
Kamerlingh Onnesweg.

Mijn vriendje speelde, net als onze Wouter, de trommelstok en hoopte mij daar ook voor te
enthousiasmeren. De repetitie ruimte bevond zich op de eerste etage van het bijgebouw
van de kerk en daar was dan ook een oorverdovend lawaai. Een ieder probeerde op een
geheel eigen manier de grondbeginselen van de percussie eigen te maken. En dat klonk dan
ongeveer als pannenkoek- pannenkoek - pannenkoek .....

Ik had het daar dus al gauw bekeken, en dwaalde verder door de verschillende repetitie
ruimtes van de kerk en kwam uiteindelijk in de kelder terecht waar zich de hoornblazers
ophielden, tussen de dozen met conservenblikken doperwtjes en bonen. Die discipline sprak
mij meer aan en onder het motto onderaan beginnen heb ik mij aangemeld als aspirant
toeteraar. Bij de eerste officiële optredens mocht je dan al gelijk in Uniform meelopen
achteraan het korps met een vlaggenstok met de Hollandse driekleur ! Dat Uniform bestond
uit een witte bloes met oranje stropdas, een licht blauw colbertje, en soort van marine petje
met daar boven op een grote oranje pompoen, witte lange kniekousen en een blauwe korte
broek !!! Tjonge wat was ik trots de eerste keer en zwaaide dan ook driftig met mijn vlag
heen en weer. Tot dat tante Ans mij vermanend toe sprak en uitlegde dat ik die vlag alleen
maar zo recht mogelijk omhoog moest houden en in de maat van de muziek moest lopen.
Met dat omhoog houden is het later wel goed gekomen maar dat maat houden......

Een van mijn eerste optredens was een concours op een voetbalveld in Katwijk aan Zee. Het
was een hele belevenis om met een grote touringcar bus naar deze locatie te reizen. Voor
mij vergelijkbaar met het jaarlijks schoolreisje ! Onderweg werd ik, waarschijnlijk door de
opwinding, wagenziek en deponeerde mijn maaginhoud op de lerenbank en vloer van de
bus. Uiteraard mocht ik dit van het management, bij aankomst in Katwijk, zelf opruimen.

Ja ik heb een harde leerschool gehad ! Als vlaggenist mocht je aan de daadwerkelijk show
discipline niet deelnemen, dus stond ik mij, samen met wat lotgenoten, stierlijk te vervelen
aan de rand van het sportveld. Maar de sportaccommodatie grensde direct aan de duinen.
En een van ons merkte op dat er veel jonge padden of kikkers ( ik zag het verschil niet ) zich
tussen het hoge gras ophielden.

En om de tijd de doden gingen wij op kikkerjacht. Binnen de kortste tijd hadden wij tientallen
van die onfortuinlijke beestje verzameld in een geconfisqueerde emmer.

Inmiddels was de grote finale van het concours daar en stonden alle deelnemende korpsen
netjes opgesteld op het sportveld om hun laatste muzikale hoogtepunt ten gehore te
brengen.

En daar mochten wij als vaandel zwaaier in spe, ook aan deelnemen. Maar ja, ik zat nog
steeds met die emmer half gevuld met wanhopige kikkers, die er allemaal probeerde uit te
komen. Dus op enig moment heb ik die emmer maar onopvallend omgekeerd midden op het
veld tussen onze fluitiste groep. Tja dat had ik misschien beter niet kunnen doen want toen
die jonge meisjes die enthousiast springende levende have in de smiezen kregen, vlogen zij
luid gillend alle kanten op. En hadden Ome Wim en Tante Ans de grootste moeite op het
korps weer netje opgesteld te krijgen voor het aanstaande slot optreden. Maar goed, mijn
naam was vanaf dat moment bekend binnen de Beatrix organisatie...

Na drie jaar kreeg ik als puber, toch wel erg veel moeite met het dragen van die korte
uniform broek, en heb ik mijn hoorn met oranje vaantje en de Vila Nova, aan de
spreekwoordelijke willigen gehangen.

Twee jaar later ben ik door een ander vriendje meegenomen naar het Noorse Bosje waar in
het toenmalige HCJMV gebouw, op zaterdagmiddag werd gerepeteerd door de Beatrix Band.

Daar maakte ik kennis met Co vd Kolk die mij, op een onnavolgbare wijze, de fijne kneepjes
van het trompet spelen heeft bijgebracht. In die glorie dagen heb ik oa. deelgenomen aan
de WMC optredens en heb ik de eerste buitenlandse reizen van de Band naar Canada en
Amerika mee gemaakt. Waarbij mijn toenmalige liefje, op mijn aandringen, lid werd van de
pas opgericht colorcard . Zo kon ze overal mee naar toe en hadden de optredens en reisjes
een extra dimensie gekregen. Een geweldige periode in mijn leven is dit geweest. Ik zal nooit
vergeten hoe de complete Beatrix Band kwam optreden op mijn Bruiloftsfeest in het wapen
van Amsterdam in 's Gravenland.

In 1982 heb ik, door tijd gebrek, verbouwen, renoveren van een eigen huis, kind op komst
etc. noodgedwongen en met pijn in het hart afscheid genomen van mijn cluppie...

Ik was dan ook blij en enthousiast, toen ik in 1984 hoorde van het initiatief om een oud
leden muziek ensemble op te richten. Ik heb mij direct aangemeld en onder de bezielende
leiding van Ome Co zijn we voortvarend van start gegaan in het toenmalige clubgebouw van

de Beatrix Band aan de Lobeliastraat. In eerste instantie weer op de trompet maar later
op verzoek van ome John overgestapt op de euphonium. En dat doe ik vandaag de dag nog
steeds met heel veel plezier !!!

Ik zou nog heel veel meer anekdotes kunnen vertellen over mijn tijd bij de Beatrix
familie, over die keer dat ik met een dikke viltstift, tijdens de pauze van een repetitie, alle
mondstukken van de koperblazers had zwart gemaakt. En een ieder zich verbaasd afvroeg
waar toch die zwarte cirkel rond de mond vandaan kwam. Tja, behalve bij mij, dus was de
dader gauw gevonden...

Of dat optreden in Barneveld waar iedereen ze schoenen kwijt was. Gestolen uit de
kleedkamer ??? Nee hoor ze zaten allemaal in de koffers van de Sousafonen. Die inmiddels al
in de vrachtwagen waren geladen ! Behalve die van mij.....

Iedereen gratis uitsmijters en bier op Koninginnedag, van het Oranje comité in Voorthuizen...

Ach we kunnen nog wel even door gaan. Kort om ik heb mij al die voorbije jaren kostelijk
vermaakt en doe dat nog steeds met veel plezier !!!

groetjes Willem

Beatrix Brass footer